Umudun peşinde bir ömür

 İnsanın hayatında belli bir zaman dilimi vardır kimseye inanmak istemediği,istediği arzu ettiği herşeyin ondan özellikle kaçtığı,güvendiği insanların bir bir arkasını dönüp gittiği belli bir zaman dilimi...Bizler böyle zamanlarda kabuğumuza çekilir ve evrendeki bütün olayların bize karşı taaruza geçtiğine inanırız.Kimseye içimizi açmaz,kimseyle kurduğumuz dünyayı paylaşmak istemeyiz. İnanırız ki eger paylaşırsak yadırganıcaz,basit görüleceğiz, ki zaten öyle olur 'aaa neden öyle düşünüyorsun az dışarıya çık kendine çeki düzen ver' veya 'abartıyorsun canım,sen kafanda iyice yazmışsın' hayır esasında ne siz kafanızda yazmışsınızdır yada dışarıya çıkıp 2 kere dolanmakla o kafanızdakiler pufff diye uçup gidicektir. Sorunu çözemeden kafamızdaki soru işaretleri uçup gitmezler sadece ertelenirler.   Yıllarca düşündüm durdum acaba ben mi abartıyorum sadece banamı böyle geliyor,ben gerçekten sorunlu birimiyim...? hayır dı, ben büyütmüyordum doğumumla beraber veriliş kaderimde benim diğer insanlardan daha zahmetli bir hayatım vardı,hiç birşey hopp diye avuçlarımın içersine düşmedi,malesef çok uğraş ve çok emekle yapmak istediklerimi en minimum 'unu yapabildim. Ve sonuç 23 ünde yorulmuş bir beyin takati kesilmiş bir vucut.   İstekler malesef ki bitmiyor ve istenilen malesef ki istediğimiz gibi verilmiyor madem öyle hayal etmeyim dedim. Ozamanda hayal kuran ve hayal kurduran birisi çıktı karşıma şimdi onunla hayaller kuruyoruz. Hayallerimizi iteliyoruz,ugraşıyoruz,yoruluyoruz, ama hala seviyoruz. Demem o ki genede umudu kesmeyelim bakalım belimiz 7 kat katlanıncamı olucak hayallerimiz yoksa sabah uyandığımızda gelen haberlemi??   Herkeze Merhaba...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !